De laatste jaren zijn voor Joke Alberts allesbehalve makkelijk geweest. De 80-jarige weduwe van de populaire volkszanger Koos Alberts nam in 2018 afscheid van haar man en grote liefde. En nu krijgt ze weer een heftig bericht te verwerken.
Artsen hebben bij Joke vastgesteld dat ze Parkinson heeft.
In een eerlijk gesprek met weekblad Weekend praat ze over de uitslag, de fysieke ongemakken en de onzekerheid die daarbij komt kijken.
Voor haar omgeving kwam het als een schok, maar zelf probeert Joke vooral de moed erin te houden.
Toch erkent ze dat haar lijf niet meer voelt zoals vroeger.
Artsen bevestigen nare diagnose
Een paar weken terug kreeg Joke te horen dat ze Parkinson heeft.
Helemaal uit de lucht vallen deed dat nieuws niet. Ze merkte zelf al een tijd dat er iets niet klopte in haar lijf.
Bewegingen die vroeger moeiteloos gingen, kostten ineens meer moeite.
Stijfheid speelde op en af en toe traden er lichte tremoren op.
In het begin wist ze niet goed wat ze ermee aan moest.
Toen de klachten bleven, groeide het vermoeden dat het weleens Parkinson kon zijn.
Dat voorgevoel bleek te kloppen.
‘Ik merkte dat ik almaar stijver werd’
In het gesprek met Weekend vertelt Joke dat de eerste signalen haar aan het denken brachten.
Haar lijf werkte steeds minder soepel mee.
Vooral de stijfheid sprong eruit.
Die lichte trillingen kende ze niet van zichzelf.
Omdat ze altijd erg lenig was, voelde die omslag vreemd en ongemakkelijk.
Ze vroeg zich af of er misschien iets neurologisch speelde.
Toen artsen een paar weken geleden bevestigden dat het inderdaad Parkinson was, kwam dat dus niet helemaal onverwacht.
Maar dat maakt de impact er natuurlijk niet minder om.
‘Ik ben niet meer zo fit als vroeger’
Wat ze lastig vindt, is het verschil tussen wat je aan de buitenkant ziet en hoe ze zich vanbinnen voelt.
Van buiten oogt ze naar eigen zeggen nog best vitaal.
Maar intussen merkt ze dat er in haar lijf van alles verandert.
‘Ik ben gewoon niet meer zo fit,’ zegt ze in het interview.
Door de stijfheid en het trillen vertrouwt ze haar bewegingen minder.
En dat vindt ze precies zo moeilijk.
Ze was gewend alles zelfstandig en soepel te doen.
Nu moet ze omgaan met grenzen die er eerder niet waren.
Joke houdt opvallend de moed erin
Ondanks die nare diagnose weigert Joke bij de pakken neer te zitten.
Ze benadrukt dat ze altijd positief in elkaar steekt.
Als het tegenzit, kijkt ze juist naar wat nog wél kan.
Die instelling hielp haar eerder ook al.
Zo verwijst ze naar het zware auto-ongeluk dat haar man Koos in 1987 meemaakte.
Dat ongeluk zette hun leven op z’n kop.
Koos hield er een dwarslaesie aan over en kwam in een rolstoel terecht.
Toch bouwden ze samen weer aan hun leven.
Door die ervaring leerde Joke dat je soms moet accepteren wat je niet kunt veranderen.
Steeds blijven hangen in wat niet meer lukt, schiet volgens haar niet op.
Ze wil vooral blijven genieten.
Hoopt dat medicijnen verlichting geven
Joke hoopt dat medicatie haar klachten dempt.
Vooral de stijfheid zou ze graag zien afnemen.
Die maakt haar soms onzeker.
Omdat ze vroeger makkelijk bewoog, moet ze nu wennen aan nieuwe grenzen.
Met behandeling hoopt ze op meer bewegingsvrijheid en vertrouwen.
Hoeveel winst de medicijnen gaan opleveren, is nog onduidelijk.
Parkinsonmedicatie werkt immers bij iedereen anders.
Wat houdt de ziekte van Parkinson in?
Parkinson is een chronische neurologische aandoening waarbij specifieke hersencellen langzaam minder goed gaan werken.
Daardoor ontstaat o.a. een tekort aan dopamine, een stofje dat belangrijk is om bewegingen aan te sturen.
Mensen met Parkinson kunnen uiteenlopende klachten ontwikkelen.
Veelgezien zijn tremoren, spierstijfheid en trager bewegen.
Daarnaast komen balansproblemen, vermoeidheid en slaapproblemen vaak voor.
Niet iedereen heeft dezelfde symptomen en de ernst verschilt per persoon.
Genezen kan je het nu nog niet, maar medicatie en andere behandelingen kunnen klachten wel dempen.
Veel mensen leven er nog jarenlang mee.
Joke denkt dat haar klachten relatief meevallen
Ook richting de toekomst probeert Joke optimistisch te blijven.
Ze wordt binnenkort 81 en weet dat op die leeftijd gezondheidsklachten vaker voorkomen.
Toch wil ze niet steeds bezig zijn met wat er allemaal mogelijk nog komt.
Ze weet dat er allerlei ziekteverlopen zijn en ze vermoedt dat ze zelf niet in de zwaarste categorie valt.
Dat stemt haar hoopvol.
Ze kijkt het aan en probeert intussen zoveel mogelijk te blijven genieten.
Over de ernst en het verdere verloop zijn geen extra medische details gedeeld.
Het ingrijpende ongeluk van Koos Alberts
Haar eigen ziekte roept bij Joke ongetwijfeld herinneringen op aan de zware jaren met Koos.
Op 29 oktober 1987 kreeg de volkszanger een ernstig auto-ongeluk.
Na een optreden reed hij vermoeid naar huis en botste tegen een boom.
Koos raakte zwaargewond en liep een dwarslaesie op.
Vanaf dat moment was hij afhankelijk van een rolstoel.
Voor het gezin veranderde er daardoor enorm veel.
Toch stopte Koos niet met muziek maken.
Na een lange revalidatie stond hij weer op het podium.
Daarmee liet hij zien hoe belangrijk muziek voor hem was.
Joke bleef al die jaren naast hem staan.
Het afscheid van haar grote liefde
In september 2018 kreeg Joke opnieuw een harde klap.
Koos Alberts overleed op 71-jarige leeftijd aan blaaskanker.
In de jaren tachtig groeide de zanger uit tot een van de bekendste artiesten van Nederland.
Met hits als Ik verscheurde je foto en Zijn het je ogen veroverde hij de harten van talloze fans.
Voor Joke was hij natuurlijk veel meer dan een bekende volkszanger.
Hij was haar man, maatje en grote liefde.
Na zijn overlijden moest ze haar leven zonder hem vormgeven.
In eerdere interviews vertelde ze hoe groot het gemis was en hoe ze, ondanks het verdriet, toch probeerde te blijven genieten.
Weer een lastige periode
Nu Joke zelf met gezondheidsklachten te maken krijgt, breekt er opnieuw een onzekere tijd aan.
Parkinson kan invloed hebben op dagelijkse bezigheden en vraagt soms om aanpassingen.
Voor iemand die gewend is alles zelf te doen, is dat behoorlijk ingrijpend.
Toch lijkt Joke vastbesloten haar positiviteit niet kwijt te raken.
Ze wil niet dat die diagnose haar hele leven overneemt.
In plaats daarvan focust ze op de dingen die haar nog plezier geven.
En natuurlijk hoopt ze dat de medicatie haar klachten tempert.
Joke blijft vooruitkijken
Ondanks alles blijft ze hoopvol.
Ze weet dat de ziekte niet weggaat, maar wil zich er niet door laten leiden.
Voor nu kijkt ze vooral hoe haar lijf reageert op de behandeling.
De onzekerheid blijft, maar Joke wil blijven genieten.
Haar verhaal laat zien dat zo’n diagnose, zelfs als je positief bent ingesteld, veel kan veranderen.
We wensen Joke Alberts veel sterkte en hopen dat de behandeling haar klachten verlicht.
