Internet gaat los om Roxeanne Hazes in The Passion: kijkers roepen massaal hetzelfde

Een show waar niemand omheen kon

The Passion knalde dit jaar keihard terug en liet meteen zien waarom je er elk voorjaar weer mee wordt doodgegooid. Live vanuit Dwingeloo in Drenthe kreeg je donderdagavond een mix van muziek, gevoel en herkenning voorgeschoteld. Tijdens de uitzending liep het online direct storm, met steeds dezelfde rode draad: Roxeanne Hazes als Maria. En daar praten we voorlopig nog niet over uit.

Dwingeloo zet de toon

De plek werkte vanaf seconde één in het voordeel van de productie. Het dorpsplein, de lichtsetting en de manier waarop de camera’s door de straten gleden, trokken je zo het verhaal in. Omdat alles live gebeurde, voelde elk moment net wat spannender en kwam elk woord harder binnen. De start was meteen raak: dit werd duidelijk geen doorsnee editie.

‘Kom dichterbij’ voelt helemaal van deze tijd

Het thema Kom dichterbij sloot perfect aan bij een periode waarin veel mensen juist afstand ervaren. In tekst en regie lag de nadruk op contact maken, zonder dat het zwaar werd. Het paasverhaal kreeg een moderne laag, maar bleef vertrouwd qua vorm en toon. Precies die combi – vernieuwend én herkenbaar – maakt dat je moeiteloos meebeweegt.

Milan van Waardenburg is een baken van kalmte

Als Jezus zette Milan van Waardenburg een rustige, zekere vertolking neer. Geen groot gebaar om het grote gebaar, maar precies gedoseerde emotie op de juiste momenten. Zijn zang klonk stabiel en gecontroleerd, waardoor hij de avond doorlopend bij elkaar hield. Je voelde dat hij niemand hoefde te overtroeven om indruk te maken.

Roxeanne Hazes grijpt je meteen

De grootste eyeopener – of eigenlijk bevestiging – was Roxeanne Hazes als Maria. Klein gespeeld, kwetsbaar en oprecht, waardoor scènes een geladen stilte kregen. Haar stem had die warme, rauwe rand die meteen binnenkomt. Tijdens een van de zwaarste momenten, wanneer Maria haar zoon aanspreekt, kon je een speld horen vallen op het plein. Dat soort kippenvel zie je zelden op tv.

Astrid Kersseboom weeft alles soepel aan elkaar

De vertelling lag bij Astrid Kersseboom, en dat werkte als een trein. Met heldere dictie en strakke lijnen gaf ze houvast zonder afstandelijk te worden. Informatie en gevoel liepen vloeiend door elkaar, waardoor je nooit de draad kwijt raakte tussen scènes en liedjes. Veel kijkers noemden haar een van de prettigste vertellers tot nu toe.

Bekende gezichten, laagdrempelige instap

Met Bas Ragas, Anouk Maas en Thomas van der Vlugt stond er een cast waar je direct iets mee hebt. Die herkenning trekt nieuw publiek over de streep, terwijl het niveau moeiteloos overeind blijft. Het draait niet om de naam, maar om wat ze brengen voor het verhaal – en dat zat dit jaar snor.

Sociale media ontploft

Op X, Instagram en Facebook stroomden de reacties binnen. Favoriete momenten werden gedeeld, clips opnieuw bekeken en besproken. Vooral Roxeanne en Astrid kwamen vaak terug, met daarnaast veel waardering voor Milans constante spel. Natuurlijk klonken er ook kritische geluiden – dat hoort erbij – maar juist die mix houdt het gesprek gaande.

Waarom dit format nog steeds werkt

De kracht van The Passion zit in het steeds opnieuw durven vertellen van een oerbekend verhaal. De kern blijft staan, terwijl de invulling elk jaar verrast. Dat het live is, helpt enorm: het idee dat alles nú gebeurt geeft een spanning en betrokkenheid die je niet vangt in een montage. Je voelt de energie van het moment.

Vergeleken met eerdere jaren

Zoals altijd werd 2026 meteen naast vorige edities gelegd. Veel mensen vonden deze aflevering opvallend sterk door de kalmte, de duidelijke lijn en de emotionele focus. Tegelijk waren er stemmen die juist meer spektakel misten. Smaak is persoonlijk – en precies dat maakt de jaarlijkse discussie rond The Passion zo lekker fel.

Wat blijft hangen

Als de lichten uitgaan, blijven vooral drie dingen nazingen: Milans solide basis, Astrids scherpe vertelling en Roxeannes breekbare, rake Maria. Samen trokken ze je dichterbij – precies zoals het thema beloofde. De boodschap van verbinding blijft nog even resoneren. En jij? Waar bleef jouw blik hangen bij deze editie?