Jill is 23 en verdient haar geld via het internet. Met een paar uur opnemen, monteren en uploaden pakt ze soms meer dan iemand met een fulltime baan in een hele maand. “Ik snap dat dat schuurt,” zegt ze. “Maar zo ligt het nu eenmaal.” Haar werkdag ziet er totaal anders uit dan die van haar ouders: geen prikklok, geen vaste uren, geen kantoor. “Maar dat betekent niet dat het geen werk is.”
Van hobby naar betaald werk
Wat begon als een geintje op TikTok, werd in no-time een serieuze inkomstenstroom. Merken betalen voor samenwerkingen, kijkcijfers leveren geld op en volgers zorgen voor bereik. “Ik heb hier niet voor gestudeerd,” zegt Jill eerlijk. “Ik rolde er gewoon in.” Vooral oudere generaties hebben daar moeite mee, merkt ze. “Voor hen is werken iets waarbij je ergens fysiek aanwezig moet zijn.”
Frustratie en onbegrip
Jill krijgt vaak nare reacties. Mensen vinden het oneerlijk, zeggen dat ze niets bijdraagt of dat het geen echte baan is. “Ik heb dit spel niet uitgevonden,” zegt ze. “Ik speel mee met de regels die er nu zijn.” Volgens haar is de woede niet per se op haar gericht, maar op een wereld die veranderd is. “Veel mensen werken keihard en hebben toch het gevoel dat ze niet vooruitkomen.”
Wat noemen we werk
Volgens Jill raakt haar situatie aan een grotere vraag: wat rekenen we tot werk en wat vinden we dat waard? “Iemand die video’s maakt wordt gek aangekeken, terwijl iemand die de hele dag mailt niemand opvalt.” Ze vindt dat we vasthouden aan een ouderwets idee van productiviteit. “Voor veel mensen voelt het pas als echt werk als je aan het eind van de dag gesloopt bent.” Maar die definitie past volgens haar niet meer bij nu.
Generaties die elkaar niet verstaan
Jill merkt dat gesprekken met oudere mensen vaak vastlopen. “Zij leggen hun loonstrook naast mijn inkomsten en voelen zich belazerd.” Ze snapt dat, maar ziet ook dat de wereld waarin zij groot werd anders is. “Vaste banen zijn schaarser, huizen zijn haast onbetaalbaar en zekerheid is niet meer vanzelfsprekend.” Voor haar generatie voelt snel geld verdienen minder als luxe en meer als noodzaak.
Geen zekerheid, geen vangnet
Wat volgens Jill vaak wordt vergeten, is hoe wankel het is. “Vandaag gaat het goed, morgen misschien helemaal niet.” Algoritmes veranderen, trends drogen op en aandacht is vluchtig. “Ik bouw geen pensioen op en niks is gegarandeerd.” Toch kijkt bijna niemand daarnaar. “Mensen zien alleen de piek, niet het risico.”
Teken van iets groters
Jill ziet zichzelf niet als uitzondering, maar als symptoom. “Dit gaat niet over TikTok,” zegt ze. “Dit gaat over een economie waarin beloning losstaat van de hoeveelheid moeite.” Dat roept logischerwijs woede op, vindt ze. “Maar misschien moeten we die boosheid op het systeem richten, niet op elkaar.”
Aan het einde stelt Jill de vraag die haar comments blijft domineren: vind jij het oneerlijk dat iemand via sociale media in één dag kan verdienen waar anderen een maand voor werken, of laat dit vooral zien hoe scheef onze ideeën over werk en beloning zijn geworden?
