Verschil maakt het leven levendig
Hoe je de wereld ook bekijkt, één ding staat als een paal boven water: je wordt er beter van als je elkaars eigenheid omarmt. Stel je voor dat iedereen er hetzelfde uitzag en hetzelfde deed — wat een saaie boel zou dat zijn. Gelukkig groeit het besef dat ‘anders’ helemaal niet ‘minder’ is. In steeds meer hoeken van de samenleving wordt serieus werk gemaakt van inclusie. Het gaat niet overal even snel, maar de route is helder: talent en waarde passen niet in een etiket.
Een harde aftrap: het advies om haar op te bergen
Kijk naar Kennedy Garcia uit Colorado Springs. Zij werd geboren met het syndroom van Down. Volgens Metro schetsten artsen vlak na haar geboorte een donker vooruitzicht. Ze vertelden haar moeder Renee dat Kennedy waarschijnlijk een lage levenskwaliteit zou hebben en misschien zelfs als volwassene nog luiers nodig had. Het “vriendelijkste” voorstel? Haar laten opnemen in een speciale instelling.
Een moeder die niet terugdeinst
Renee legde dat advies naast zich neer. Ze zette de artsen figuurlijk de deur uit en koos zonder twijfel voor haar dochter. Opgeven stond niet in haar woordenboek. Jaren later blijkt hoe terecht dat was: Kennedy brak niet alleen de verwachtingen, ze verpulverde ze.
Van dansvloer naar catwalk
Intussen deed Kennedy mee aan danswedstrijden in de hele staat. En daar blijft het niet bij: ze werkt als model voor grote Amerikaanse merken. Zo poseerde ze voor American Girl en Justice Clothing, en ze is aangesloten bij KMR Diversity en Dream Talent Management. Regelmatig vliegt ze naar Hollywood en New York voor audities en opdrachten. Buiten al dat werk om brengt ze graag tijd door met haar vriend Matthew, die net als zij het syndroom van Down heeft.
Nog een strijd die ze won
Alsof haar verhaal nog niet krachtig genoeg was, kreeg Kennedy ook te maken met leukemie. Met enorme veerkracht en lef vocht ze zich erdoorheen. Vandaag mag ze zichzelf kankeroverlevende noemen.
Hoop op precies het goede moment
Renee vertelde aan Metro hoe zwaar die eerste nacht na de geboorte voelde. Ze hoorde alleen rampscenario’s van artsen en verpleegkundigen en kon zich geen mooie toekomst voor haar kind voorstellen. De ommekeer kwam de volgende avond, toen een warme, open verpleegkundige zei dat Kennedy prachtig was — en dat haar eigen dochter óók Down had. “Loopt ze?” vroeg Renee wanhopig. De verpleegkundige glimlachte: haar dochter was zestien en liep natuurlijk rond. Dat kleine moment plantte een zaadje van hoop.
Vooringenomenheid doorgeprikt
Terugkijkend blijft het Renee verbazen hoe weinig kennis de betrokken professionals hadden — en dat nog maar vijftien jaar geleden. Ze voelt pijn om de tijd die ze verspilde met rouwen om zogenaamd onhaalbare ‘mijlpalen’, zoals passen voor een schoolbaljurk. Inmiddels weet ze beter: haar dochter vinkt die mijlpalen stuk voor stuk af, op haar eigen krachtige manier.
Inspireren op school en op socials
Renee en Kennedy slaan nu de handen ineen om kinderen en jongeren te informeren. Ze bezoeken scholen om uit te leggen wat het syndroom van Down is en hoe je iemand met deze aandoening kunt steunen. Ondertussen bouwt Kennedy een snel groeiende community op sociale media op; op Instagram volgen bijna 70.000 mensen haar stappen en successen. Ze deelt er niet alleen modellenwerk en dans, maar ook eerlijke momenten die laten zien hoe een gewoon leven met extra glans eruitziet.
Trots, liefde en vooruitkijken
“We zijn intens trots op haar,” zegt Renee. “Kennedy is een geweldige meid en we voelen ons gezegend dat ze in ons leven is.” Haar verhaal gaat niet over grenzen die je moet accepteren, maar over grenzen die je durft te verleggen. Wat begon met het advies om haar weg te stoppen, werd een leven vol dans, mode, vriendschap en veerkracht. En bovenal: een jonge vrouw die zich niet laat vastpinnen door de verwachtingen van anderen.
