Dit herkent elke 50-plusser: wat gebeurde er echt in dit klaslokaal?

Hoe ons dagelijks leven veranderde

Weet je nog hoe alles vroeger ging, vóórdat slimme uitvindingen de boventoon voerden? Voor veel vijftigplussers voelt dat haast als een andere planeet. Hoe we nu contact houden via internet en smartphones lijkt totaal niet op toen. Reizen is zo eenvoudig geworden dat zelfs de verste plek bereikbaar voelt. Ook onze kijk op gezondheid, diversiteit en duurzaamheid is flink opgeschoven. Kortom: een enorme ommezwaai vergeleken met vroeger.

Op de ouderwetse schoolbanken stond standaard een klein ding op het blad. Daarmee hield je je schrijfspullen binnen handbereik. Het hoorde bij de dagelijkse routine van leerlingen: aantekeningen maken en huiswerk uitschrijven. Tegenwoordig kom je het zelden nog tegen, maar het herinnert aan de periode waarin met de hand schrijven en inkt doodnormaal waren in het onderwijs.

School: terug naar toen

Lang geleden, vooral in de 19e en vroege 20e eeuw, hadden schoolbanken vaak een inktpotje ingebouwd. Dat was in klaslokalen wereldwijd de gewoonste zaak. Een paar weetjes over die traditie:

Inktwellen: Men sprak vaak van “inktwellen”; ze waren doorgaans van glas, keramiek of metaal en pasten precies in het ronde uitsparinkje van het schooltafeltje.

Kalligrafie: Door deze potjes schreven leerlingen met de hand en oefenden ze sierlijk schrift, want vulpennen waren toen het standaard schrijfgereedschap.

Inktvlekken: Er zat ook een nadeel aan: vlekken op papier en kleding lagen op de loer en zorgden geregeld voor gedoe.

Historisch symbool: Tegenwoordig gelden inktpotjes als erfstukken die ons doen denken aan het klassieke klaslokaal en aan het belang van handgeschreven communicatie vóórdat lesmateriaal digitaliseerde.