Een vondst in het bos
Een paar jaar terug liep fotograaf Sid Saunders door een Engels bos toen hij bijna onderuitging. Hij was net even naast het pad gestapt om een plas te ontwijken. Wat op het eerste gezicht leek op een flinke steen, bleek bij beter kijken iets totaal anders: een kleine grafsteen, bedekt met mos en bijna verborgen onder de gevallen bladeren.
Omdat de steen oud, smerig en verweerd was, besloot Saunders hem op te knappen. Zo kon hij uitzoeken wie er ruim 130 jaar geleden was begraven. De dag erna ging hij terug om de steen én de plek eromheen grondig schoon te maken, vertelde hij later aan The Dodo.
Toen het mos en vuil weg waren, kwam er iets bijzonders tevoorschijn: het was geen gewone grafsteen, maar een herdenkingssteen voor iemands huisdier — een konijn dat in 1882 was gestorven. De inscriptie vermeldde: “Ter herinnering aan de kleine Duchie,” met een gegraveerd konijntje erbij en de data “Geboren augustus 1869. Overleden december 1882.”
Aanvankelijk dacht Saunders dat het misschien om een hond ging, maar het bleek duidelijk om een veel kleiner dier. Hij stond versteld. Toen alles schoon was, viel hem het gegraveerde konijn op en realiseerde hij zich dat het vermoedelijk een konijn van een Nederlands ras was geweest.
Duchie: een geliefd huisdier
Met goede zorg kunnen tamme konijnen vaak tien jaar of langer meegaan. Duchie haalde zelfs dertien jaar — een indrukwekkende leeftijd voor een konijn. Zijn baasjes lieten na zijn overlijden een speciaal gemaakte grafsteen plaatsen. Huisdieren horen bij het gezin, en dat Duchie zo oud is geworden, laat zien hoe goed hij is verzorgd, merkte Saunders op.
De plek waar Duchie ligt, maakte in de 19e eeuw deel uit van een privélandgoed, aldus Saunders. Het ligt voor de hand dat het konijn bij de bewoners van dat landgoed hoorde. Tegenwoordig heet het gebied Marline Wood: een mooi wandelgebied waar je graag de natuur verkent en foto’s maakt.
Hoewel we weinig weten over de familie van dit konijn, is één ding glashelder: ze hielden zielsveel van hun kleine maatje. Door de toewijding van zijn eigenaren toen en de herontdekking door Saunders nu, kunnen dierenliefhebbers Duchie meer dan 130 jaar later nog steeds in gedachten eren.
