Een simpel piepje van een metaaldetector leidde tot een verrassende hereniging: een familie kreeg een lang zoekgeraakte ring terug. Roy van der Steeg vond op akkerland een trouwring die ooit van Jo Nabuurs was. Zoon Bert kreeg het sieraad uiteindelijk persoonlijk terug in handen.
Wat begon als wat speuren in de grond, groeide uit tot iets bijzonders voor de familie Nabuurs — zoiets maak je niet elke dag mee. De ring was al sinds de oorlogsjaren weg. Niemand rekende er nog op dat hij ooit terug zou komen.
Volgens Hart van Nederland had Roy nog maar weinig vlieguren met zijn metaaldetector. Toch leverde een zomerse zoektocht een vondst op met een lange familiegeschiedenis eraan vast.
Kwijtgeraakt bij het dorsen
Jo Nabuurs raakte de ring kwijt tijdens het werk op het land achter de boerderij in Odiliapeel. NOS en Omroep Brabant melden dat dit in de winter van 1942 of 1943 gebeurde.
Hij was aan het dorsen, het losmaken van graankorrels uit de aren. Daarna bleek zijn trouwring verdwenen. Hoe grondig er ook werd gezocht, het sieraad bleef onvindbaar.
Jo trouwde in 1941. Zoon Bert vertelde dat hij zijn vader alleen kende zonder ring om zijn vinger. Af en toe sprak Jo nog over het verlies, en binnen het gezin bleef dat verhaal leven.
Onder een flinke laag aarde
Volgens de berichtgeving lag de ring zo’n twintig centimeter diep. Op het grote perceel gaf de detector precies de plek aan waar het kleine sieraad verstopt zat — op een punt waar je het niet snel zou zoeken.
Toen zijn apparaat afging, begon Roy te graven. De vondst maakte hem meteen enthousiast, maar kreeg pas echt betekenis toen duidelijk werd bij welke familie de ring hoorde.
Een neef van Bert, die nog in de buurt van het ouderlijk huis woont, hoorde van de ontdekking. Hij nam contact op met Bert en liet weten dat hij bezoek kon verwachten.
De gravering gaf de doorslag
De vinder kwam vervolgens zelf langs om de ring te overhandigen. Voor Bert was vooral de inscriptie belangrijk: de trouwdatum van zijn ouders stond in het sieraad gegraveerd.
Daardoor wist hij zeker dat hij de ring van zijn vader vasthield. Het was dus niet zomaar iets ouds uit de grond, maar een herkenbaar stukje familieverleden waar je kippenvel van krijgt.
Bert bood de vinder nog een beloning aan, maar die hoefde volgens hem niets te hebben.
Een plek binnen de familie
Ook de broers en zussen van Bert reageerden blij op het nieuws. En ondanks al die jaren onder de grond zag de ring er nog verrassend goed uit.
Bert wil het sieraad binnen de familie houden en het later doorgeven aan een volgende generatie. Zo krijgt de vondst alsnog een toekomst die niemand had voorzien toen zijn vader de ring tijdens het werk kwijtraakte.
